Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ονυχοπλαστικής

Τι ισχύει τελικά?

Είναι πολύς καιρός  τώρα που όσοι ασχολούνται με την αισθητική των άκρων δεν μπορούν να βγάλουν συμπέρασμα. Τι γίνεται με τα εργασιακά δικαιώματα του κλάδου? ποιος είναι νόμιμος και ποιος όχι? πως μπορεί να βγάλει άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος? τι ισχύει σήμερα? ποιος είναι υπεύθυνος για την κατάσταση στο κλάδο κοκ… Προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε τα ερωτήματα χιλιάδων μελών μας, να τα κατηγοριοποιήσουμε και να τα απευθύνουμε σε κάποιον άμεσα εμπλεκόμενο (έναν ιδιοκτήτη ΚΔΒΜ) με την ελπίδα να μας διαφωτίσει μιας και οι ερωτήσεις που είχαμε υποβάλει στον αρμόδιο οργανισμό (ΕΟΠΠΕΠ)  παλαιότερα δεν απαντήθηκαν.

Απευθυνθήκαμε λοιπόν στο UNIQUE Nail Studies και στον Γενικό Διευθυντή κύριο Ανδρέα Χαϊκάλη και με μεγάλη μας χαρά δέχτηκε το “βομβαρδισμό” των ερωτήσεων μας.

Κύριε Χαϊκάλη καλησπέρα σας κι ευχαριστούμε πολύ για τη βοήθεια που μας δίνετε έτσι ώστε να ξεκαθαρίσουμε λίγο το τοπίο στο επάγγελμα του τεχνίτη άκρων.

Ευχαριστώ και εγώ που μου δίνετε την ευκαιρία να πω μερικά πράγματα και κυρίως να ξεκαθαρίσουμε κάποια σημαντικά ζητήματα που αφορούν τον κλάδο μας.
Η αλήθεια είναι πως εσείς επιτελείτε ένα σημαντικό έργο τόσο με τα μέσα επικοινωνίας που έχετε, όσο και με την φιλοξενία που παρέχετε σε όλους τους επαγγελματίες του χώρου μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που διαχειρίζεστε. Όσον αφορά στην ομάδα «NAILS ALL ABOUT» που διαχειρίζεστε στο FB θεωρώ πως είναι ίσως το πιο σημαντικό μέρος πληροφόρησης αλλά και ανταλλαγής απόψεων και εμπειριών για νέους και παλαιότερους συναδέλφους και επαγγελματίες του κλάδου μας.

Για αρχή θα ήθελα εδώ να ξεκαθαρίσω λίγο το θέμα «νομιμότητα» που αναφέρατε. Σαφώς, νόμιμος είναι αυτός που τηρεί τις νόμιμες διαδικασίες. Οπότε, έχουμε νόμιμη εργασία και νόμιμα έσοδα όταν κάποιος τεχνίτης ασκεί νόμιμα το επάγγελμα, όταν δηλαδή έχει κάνει έναρξη επιτηδεύματος στην εφορία και έχει ολοκληρώσει όλες τις αντίστοιχες διαδικασίες που απαιτούνται. Ομοίως, όμως, νόμιμος είναι όποιος τηρεί και όλες τις νόμιμες διαδικασίες κατά την διάρκεια της άσκησης του επαγγέλματός του, δηλαδή αυτός που κόβει όλες τις αποδείξεις του, που προμηθεύεται τα πάντα με τιμολόγιο, που πληρώνει ολόκληρες τις ασφαλιστικές εισφορές για τους εργαζομένους του, αλλά και αυτός που τηρεί όλους τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας στο μαγαζί του. Τα λέω αυτά για να καταλάβουμε πως για να κατηγορήσει κάποιος τις ελεύθερες τεχνίτριες για παρανομία, θα πρέπει να είναι και αυτός νόμιμος σε όλα τα προαναφερθέντα.

Από εκεί και πέρα, όταν κάποιος τεχνίτης θέλει να ασκήσει νόμιμα το επάγγελμά του, αλλά οι Υπηρεσίες δεν του δίνουν άδεια να το ασκήσει, τότε πώς μπορούμε να τον κατηγορήσουμε για παρανομία; Μήπως να κατηγορήσουμε το Κράτος για ηθική αυτουργία σε παράνομες πράξεις;

Ποια η ισχύουσα νομοθεσία όσον αφορά την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος τεχνίτη άκρων;

Από το 2016 έχει αλλάξει η νομοθεσία τρεις φορές, αλλά δεν έχει γίνει καμμία ουσιώδης διαφοροποίηση. Ο ισχύων νόμος (ΦΕΚ 2146/07.06.19) αναφέρει πως Άδεια Ασκήσεως μπορούν να αποκτήσουν οι εξής:

  • Απόφοιτοι ΙΕΚ
  • Απόφοιτοι ΚΔΒΜ
  • Απόφοιτοι ΕΕΣ (έως 12.11.12)
  • Εμπειροτέχνες με 3 χρόνια (900 ένσημα) προϋπηρεσίας έως την 31.12.17

Οι τρεις τελευταίες κατηγορίες, όμως, πρέπει πρώτα να πάρουν πιστοποίηση από τον ΕΟΠΠΕΠ.

Τι ισχύει αν κάποιος δεν έχει άδεια ασκήσεως? Μπορεί να εργαστεί?

Η εργασία σε κέντρα παροχής υπηρεσιών δεν απαιτεί καμμία εξειδίκευση ή προϋπόθεση. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να εργαστεί ως βοηθός τεχνίτη αισθητικής άκρων. Για αυτό άλλωστε και επί σειρά ετών υπήρχε ο θεσμός του εμπειροτέχνη, δηλαδή του μη επιτηδευμένου, ο οποίος απέκτησε εμπειρία εργαζόμενος αρχικά ως βοηθός τεχνίτη και στην συνέχεια οι Υπηρεσίες του έδιναν Άδεια Ασκήσεως βάσει της εμπειρίας που απέκτησε μετά από τριετή εργασία. Και, ας μην απατόμαστε, για να εργαστείς, το μόνο που χρειάζεται είναι να ξέρεις την δουλειά και να έχεις όρεξη για εργασία. Με τα πτυχία και τις βεβαιώσεις δεν θα βρεις δουλειά αν δεν μπορείς να βγάλεις καλό αποτέλεσμα και σε καλό χρόνο. Τα πτυχία δεν σου ανοίγουν πόρτες. Ο επαγγελματισμός σου τις ανοίγει!

Ποιες οι διαφορές ανάμεσα σε ένα ΙΕΚ και σε ένα ΚΔΒΜ και για ποιο λόγο κάποιος να προτιμήσει το ένα ή το άλλο?

Για να αδειοδοτηθεί ένα εκπαιδευτήριο ως ΙΕΚ ή ως ΚΔΒΜ υπάρχουν κάποια κριτήρια. Πρόκειται για κτηριακές υποδομές που αναφέρονται εκτενώς στο Εγχειρίδιο Χρήσης για τους Αξιολογητές Κτηριακών Δομών του ΕΟΠΠΕΠ. Γενικά οι διαφορές των ΙΕΚ και των ΚΔΒΜ περιορίζονται στην δυνατότητα πρόσβασης ΑμεΑ.

Από εκεί και πέρα, όσον αφορά στο πτυχίο, τα ΙΕΚ έχουν μία ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς το πτυχίο τους θεωρείται πιο «επίσημο» και πιο αναγνωρίσιμο, ακόμη και για την Άδεια Ασκήσεως, αφού για τους αποφοίτους των ΙΕΚ δεν απαιτούνται επιπλέον εξετάσεις από τον ΕΟΠΠΕΠ.

Όσον αφορά στην εκπαίδευση, στα ΙΕΚ (ιδιωτικά ή δημόσια) η εκπαίδευση είναι εκτενέστερη και πληρέστερη, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο σε σχέση με τα ΚΔΒΜ. Τουλάχιστον έτσι υποτίθεται πως είναι, γιατί ναι μεν τα ΙΕΚ υπόκεινται σε έλεγχο από το Υπουργείο όσον αφορά στον κύκλο σπουδών και την έκδοση των πτυχίων, αλλά, δυστυχώς, πολλές φορές η ύλη διδάσκεται απλά για να διδάσκεται και το επίπεδο των γνώσεων που αποκτούν οι σπουδαστές δεν ανταποκρίνεται στο κύρος του πτυχίου τους. Υπάρχουν περιπτώσεις που οι εκπαιδευτές στα ΙΕΚ είναι άτομα με μηδενική εμπειρία ή και μερικές φορές ανειδίκευτα άτομα που δεν έχουν καν σπουδές σε ΚΔΒΜ.

Από την άλλη, ο οποιοσδήποτε μπορεί να αδειοδοτηθεί για να λειτουργήσει ένα ΚΔΒΜ. Χωρίς κανέναν έλεγχο για τον κύκλο σπουδών, για τα ωράρια εκπαίδευσης, για τις παρουσίες των εκπαιδευομένων, για τις υποδομές κλπ. Γενικά το καθεστώς των ΚΔΒΜ είναι πολύ ευέλικτο και ασαφές και για αυτό σχεδόν όλα τα Ι.ΙΕΚ λειτουργούν παράλληλα και ΚΔΒΜ στις ίδιες εγκαταστάσεις ώστε να έχουν την ευελιξία των αντικειμένων που διδάσκουν. Δηλαδή, ενώ τα ΙΕΚ έχουν συγκεκριμένα αντικείμενα (συγκεκριμένους τίτλους σπουδών που καθορίζονται από το Υπουργείο) τα ΚΔΒΜ μπορούν να έχουν όποια θεματολογία επιθυμούν. Μπορούν δηλαδή να εκδώσουν πτυχίο Τεχνίτη Περιποίησης Άκρων και ταυτόχρονα πτυχίο Μελισσοκομίας ή Ethical Hacking.

Αυτό που προσωπικά μπορώ να πω ως συμβουλή είναι να γίνεται πολύ καλή έρευνα αγοράς και οι ενδιαφερόμενοι να ζητούν να βλέπουν δουλειές μαθητών και να ζητούν και από τους ίδιους τους μαθητές δουλειές ώστε να μην πέφτουν θύματα διαφημιστικών και προωθητικών ενεργειών που θα τους στοιχήσουν πολύτιμο χρόνο και πολλά χρήματα.

Ποια η διαφορά ανάμεσα στα διαφορετικά εκπαιδευτικά προγράμματα? (σεμινάρια, δίμηνα, τρίμηνα , εξάμηνα κτλ)

Γενικά, ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα για την απόκτηση πτυχίου προϋποθέτει συγκεκριμένες διδακτικές ώρες. Για τα ΙΕΚ ο κύκλος σπουδών διαρκεί δύο έτη και εμπεριέχει και την 6μηνη πρακτική προ του πτυχίου.

Για τα ΚΔΒΜ οι διδακτικές ώρες είναι 600 και πρέπει να ολοκληρωθούν σε 6 έως 12 μήνες. Συνήθως τα προγράμματα είναι ευέλικτα ώστε να εξυπηρετούνται εργαζόμενοι μαθητές ή και άτομα που έχουν οικογενειακές υποχρεώσεις (παιδιά κλπ), με 4ωρη καθημερινή παρακολούθηση. Για να συμπτυχθεί ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε τρεις μήνες θα πρέπει να υπάρχει υποχρεωτική πενθήμερη 8ωρη διδασκαλία, πράγμα που, λογικά, είναι αρκετά δύσκολο. Πάντως δεν νοείται να συμπτυχθούν 600 διδακτικές ώρες σε δύο μήνες.
Από εκεί και πέρα κάθε εργαστήριο-σχολή έχει τα δικά του προγράμματα και εκδίδει μία βεβαίωση παρακολούθησης, η οποία, φυσικά, δεν έχει κάποια ισχύ.
Το διακύβευμα όμως είναι η ποιότητα της εκπαίδευσης και η ύλη που διδάσκεται σε κάθε περίπτωση. Υπάρχουν εκπαιδευτές που έχουν προσαρμόσει την εκπαιδευτική ύλη στις ανάγκες των εκπαιδευομένων ώστε να μπορούν να διδαχθούν τεχνικές σε πολύ μικρά χρονικά διαστήματα. Για αυτόν τον λόγο πολλά άτομα επιλέγουν όλο και πιο συχνά την λύση των σεμιναρίων, όπου γνωρίζουν πως θα διδαχθούν σωστά ό,τι πρέπει ώστε να εφαρμόσουν τεχνικές στην δουλειά τους και αυτά που θα διδαχθούν να τους αποδώσουν στο μέγιστο. Γενικά για τα σεμινάρια ισχύει το «πάω για να μάθω να δουλεύω», αλλά αυτό δεν μπορεί με τίποτε να ακυρώσει ή να υπερβεί την ισχύ ενός πτυχίου αλλά και του θεωρητικού υποχρεωτικού υποβάθρου που αποκτά κάποιος απόφοιτος ΚΔΒΜ ή ΙΕΚ.

Ποια η διαδικασία που καλούνται να ακολουθήσουν οι απόφοιτοι των Κέντρων Δια Βίου Μάθησης ώστε να αποκτήσουν την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως τεχνίτες άκρων και ποια των ΙΕΚ?

Για την απόκτηση Άδειας Ασκήσεως οι απόφοιτοι των ΙΕΚ απευθύνονται στον οικείο Δήμο ο οποίος τους καθοδηγεί για τα δικαιολογητικά που χρειάζονται. Οι απόφοιτοι των ΚΔΒΜ κάνουν αίτηση στο αρμόδιο τμήμα του ΕΟΠΠΕΠ και αναμένουν την προκήρυξη εξετάσεων προκειμένου να αποκτήσουν την Πιστοποίηση. Το πρόβλημα είναι πως από το 2016 που άλλαξε η νομοθεσία και πλέον απαιτείται πιστοποίηση από τον ΕΟΠΠΕΠ δεν έχουν ακόμη διενεργηθεί εξετάσεις για τις τρεις κατηγορίες υποψηφίων με αποτέλεσμα να έχουμε χιλιάδες τεχνίτες που έχουν επενδύσει χρήμα και χρόνο να τελούν υπό ένα καθεστώς αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Έχουμε εκατοντάδες τεχνίτες που θέλουν να ανοίξουν το δικό τους κατάστημα και δεν μπορούν ή αναγκάζονται να «ενοικιάζουν» Άδεια Ασκήσεως και αυτό να τους αυξάνει κατά πολύ τα λειτουργικά έξοδα. Το εύλογο ερώτημα «γιατί δεν διενεργούνται εξετάσεις» για την ώρα είναι αναπάντητο ακόμη και από τους αρμοδίους του ΕΟΠΠΕΠ. Αυτό που απεκόμισα από την τελευταία επίσκεψή μου με τον υπεύθυνο των ΚΔΒΜ στο Υπουργείο Παιδείας είναι πως προσανατολίζονται στην δημιουργία δικλείδων ελέγχου των ΚΔΒΜ, κυρίως όσον αφορά στους τίτλους πτυχίων που χορηγούν. Δεν θα ήθελα να αναφέρω περισσότερα επάνω σε αυτό.

Γεγονός πάντως είναι πως αυτή η κατάσταση ευνοεί κάποιους κατόχους Άδειας Ασκήσεως οι οποίοι ανεξέλεγκτα τις εκμεταλλεύονται ώστε να έχουν σημαντικά εισοδήματα.

Μπορείτε να μας ενημερώσετε σχετικά με  τα εργασιακά δικαιώματα των μελλοντικών τεχνιτών άκρων;  Και τι ισχύει τελικά σήμερα;

Εργασιακά δικαιώματα; Τι είναι αυτό;

Από την στιγμή που δεν υπάρχει οργανωμένο συλλογικό όργανο δεν μπορούμε να μιλάμε για εργασιακά δικαιώματα. Από την στιγμή που δεν υπάρχουν κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν μπορούμε να μιλάμε για συνθήκες εργασίας. Τα πάντα ξεκινούν και σταματούν στις υποχρεώσεις του εργοδότη απέναντι στον ΕΦΚΑ.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι τεχνίτριες εργάζονται κάτω από άκρως αντίξοες συνθήκες, με εξαήμερη 10ωρη ή και 12ωρη εργασία, χωρίς ή με μισά ένσημα, κάτω από άθλιες συνθήκες υγιεινής. Υπάρχουν καταστήματα (και πολλά μάλιστα) που δεν γνωρίζουν την έννοια της αποστείρωσης ή και της απολύμανσης, καταστήματα που έχουν κάτι φουρνάκια αντί για κλίβανο αποστείρωσης. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου οι τεχνίτριες έχουν ενημερωθεί πως έχουν κανονικά ένσημα τεχνίτη ή βοηθού τεχνίτη και μετά από χρόνια διαπιστώνουν πως είχαν ένσημα υπαλλήλου γραφείου με αποτέλεσμα να μην αποκτούν ποτέ την απαιτούμενη εργασιακή εμπειρία για την Άδεια Ασκήσεώς τους.
Φυσικά, όμως, υπάρχουν και οι σωστοί επαγγελματίες, που σέβονται τους συνεργάτες τους και που τηρούν κανόνες υγιεινής και ασφάλειας.

Γενικά είναι «λαχείο» για έναν εργαζόμενο να βρει καλούς εργοδότες, όπως είναι και «λαχείο» να βρει ένας εργοδότης έναν καλό υπάλληλο που κάνει σωστή δουλειά, σε καλούς χρόνους και να μην φοβάται μην του κάνει ζημιά στο μαγαζί ή μην του πάρει την πελατεία και φύγει.

Κάπου εδώ η “ανάκριση” τελείωσε.. Ελπίζουμε τουλάχιστον να βοηθήσαμε να γίνει πιο κατανοητό το τοπίο σε αυτό τον τόσο όμορφο επαγγελματικό κλάδο

Popular stories